Aan de bak: Shafiqie Rahamnazai

Shafiqie Rahamnazai (41) vluchtte in 2000 uit Afghanistan. Hij is sinds 2010 eigenaar van het goedlopende restaurant Zala’s in Utrecht.

‘Ik was drie dagen in Nederland toen ik een restaurant binnenliep. Ik wilde niet stilzitten in het asielzoekerscentrum. Toevallig hadden ze die dag geen afwasser, en geen afwasmachine dus ze waren heel blij met mij. In Afghanistan studeerde ik Medicijnen, ik wilde chirurg worden en mensen helpen. Ik heb in Nederland twee keer geprobeerd om Geneeskunde te studeren maar ik werd uitgeloot. Ik ben Bestuur & Organisatie aan de Universiteit en hbo Management Economie en Recht gaan studeren, allebei in Utrecht. In het asielzoekerscentrum hielp ik bij het secretariaat en werkte ik als tolk omdat ik goed Engels sprak. Nederland is een heel vrij land, de mensen zijn direct en duidelijk. Er is veel kennis en de eisen zijn hoog. De cultuur in Afghanistan is veel traditioneler, familie is heel belangrijk. Hier is het meer individualistisch. Ik moest erg wennen in het begin, ik had oorlogen meegemaakt in Afghanistan, ik was in de war en soms bang. Toen ik de taal leerde ging het beter. Via uitzendbureaus kon ik in de horeca gaan werken: in de keuken, in bediening en het management. De gasten leerden mij veel, Nederlanders reizen de hele wereld over. Van die gesprekken leerde ik meer dan uit de boeken.

Ik wilde graag mijn eigen restaurant openen. Ik ben goed met mensen en wil ze graag verwennen met heerlijke spijzen en wijnen. In 2010 zag ik dat dit pand te koop stond. De bank wilde het niet financieren, maar ik overtuigde de eigenaar van mijn idee: een restaurant gebaseerd op de klassieke, Franse keuken, gecombineerd met smaken uit de hele wereld. De eigenaar wilde me helpen met de financiering en ik had spaargeld.

Nu tien jaar later gaat het heel goed met Zala’s, vernoemd naar mijn vrouw Zala. We zitten vaak helemaal vol en de smaken verrassen de gasten. We zijn door Dining City uitgeroepen tot beste restaurant van Utrecht, we staan in de top 500 van goede Nederlandse restaurants en The Fork noemt ons een uitmuntend restaurant. Twee jaar geleden zijn we een bed & breakfast gestart boven het restaurant. Ik heb nog veel meer ambities en dromen; zo wil ik in de toekomst graag een keten van Afghaanse restaurants in de grote steden beginnen.

Er werken veel nieuwkomers bij mij. Ik stimuleer ze om Nederlands te leren en vertel ze over de Nederlandse cultuur. Ze moeten van mij op tijd komen en zich ziekmelden als ze ziek zijn. Met een beetje geduld hebben Nederlandse werkgevers aan nieuwkomers heel gemotiveerde medewerkers. Ze willen hard werken en zich ontwikkelen. Mijn advies: reken ze niet af op een fout en oordeel niet te snel. Kijk naar de positieve kant en geef ze wat tijd, ze zijn soms onzeker en hebben alles verloren.’

Tekst: Miloe van Beek & Annemieke van der Pol Beeld: Janneke Aronson